Verteld door: Sjeikh Mahmoud Al Masry

Ik zoek toevlucht bij Allah tegen de vervloekte Shaytaan, In de Naam van Allah, de Erbarmer, de Meest Barmhartige,

Waarlijk, alle lof behoort toe aan Allah, wij prijzen Hem, wij zoeken hulp bij Hem, en vragen Hem om vergeving. En we zoeken toevlucht bij Allah tegen het slechte in onszelf, en tegen het slechte in onze werken. Wie door Allah wordt geleid, niks of niemand kan hem misleiden, en wie Allah laat dwalen; voor hem is er geen leiding. En ik getuig dat er geen enkele godheid bestaat buiten Allah, Hij is de Enige, zonder deelgenoten, en ik getuig dat Mohammed zijn dienaar en Boodschapper is, Allah's zegeningen en vrede zijn met hem en zijn familie.

Mahmoud al Masry: Dit is een zeer belangrijk verhaal. Vaak horen wij verhalen over berouwtoners die allemaal heel mooi zijn, maar dit is wel een heel bijzonder verhaal. Dit verhaal heeft heel veel indruk op mij gemaakt. Dit verhaal liet mij de gunsten van Allah meer voelen dan ik ooit had gevoeld en werd zelf door die jongen verteld die het had meegemaakt. Gunsten die je meestal normaal vond en gunsten waaraan je niet eens dacht en die heel normaal en vanzelfsprekend leken: gunst van het kijken, de gunst van het lopen, de gunst van de armen, de gunst van het verstand, de gunst van het hart etc. Al die gunsten treffen wij aan zodra wij opstaan en we vinden dat het hoort als je opstaat dat je die gunsten aantreft.

Dit verhaal is vooral voor jongeren bedoeld en het moraal is: Pronk nooit met je gezondheid, lichaam geld etc, want het kan in een ogenblijk verdwijnen. Een persoon kan pronken met het geld en het geld kan dan opeens verdwijnen. Een persoon kan pronken met zijn lichaam en gezondheid en zijn gezondheid kan in een ogenblik vergaan.

Ik en jij zullen voelen hoe groot de gunsten van Allah zijn terwijl wij niet opletten en dus achteloos zijn. Wij kunnen Allah niet genoeg dankbaar zijn.

Dit is het verhaal van een Saudische jongeman Abdoellah ibn Omar genaamd. Zijn naam is al een gunst. Hij vertelt het verhaal zelf. Het is vooral heel mooi om het verhaal zelf te horen van de persoon en er lering uit te trekken. Daarom ga ik vertellen met zijn tong, dus alsof hij het vertelt.

Hij vertelt dat hij een zeer sterke jongen was. Hij speelde karate, Kung Fu, Taikwando en hij zwom veel. Hij was zo sterk dat hij alleen 5 mensen kon verslaan. Hij zegt: Ook al is de kracht en de gezondheid van een mens zo goed; het is tussen twee letters: de kaf en de noen, kon fa ya kon: Wees en het is!

Abdoellah begint zijn verhaal: Ik zal een bewijs voor of tegen elke persoon in de wereld zijn die mijn verhaal heeft gehoord op de dag des oordeels. Ik kom om deze boodschap te verkondigen en Allah heeft mij gebruikt om deze boodschap te verkondigen en jullie moeten het begrijpen en praktiseren.

Op een dag was ik aan het roken. Mijn vader kwam langs en zag de aansteker in mijn zak. Hij vroeg mij: "O Abdoellah, rook jij soms?" Ik antwoordde: "Wallahi ik rook niet!" Toen vroeg mijn vader wéér: "Rook jij?" Ik zei weer: "Nee Wallahi ik rook niet." We begonnen te discusseren en de stemmen werden harden en Abdoellah begon tegen zijn vader te schreeuwen. Ik verhief mijn stem boven mijn vaders stem. Ik beging hierdoor twee grote zonden: Ik zwoer bij Allah terwijl ik loog en ik was ongehoorzaam en brutaal tegenover mijn vader.

En Allah zegt: 'En jouw Heer heeft bepaald dat jullie alleen Hem zullen dienen en dat men goed moet zijn voor de ouders; of nu een van tweeën of allebei bij jou de ouderdom bereiken, zeg dan niet 'Foei' tegen hen, bejegen hen niet onheus en spreek op een hoffelijke manier tot hen. En wees uit barmhartigheid voor hen nederig en ontvankelijk en zeg:'Mijn Heer, erbarm U over hen, zoals zij mij grootbrachten toen ik klein was.' (Surah 17 : Ayah 23- 24)

De Profeet salalahoe 3elejhie wa salam heeft gezegd: "De Tevredenheid van Allah zit in de tevredenheid van de ouders en de woede van Allah zit in de woede van de ouders."

Nadat ik tegen mij vader schreeuwde zei hij één zin: "Moge Allah je nek breken als je rookt."

We kunnen veel van dit stukje leren:

1 Dat we onze ouders niet boos mogen maken zodat ze duaae over ons doen.

2 Voor de ouders: wees geduldig en doe geen dua tegen je kinderen, want misschien verhoort Allah het en zul je je hele leven spijt hebben.

De Profeet zei: “Verricht geen smeekbede tegen jullie zelf, noch tegen jullie kinderen, niet tegen jullie hulpen of bezittingen… pas op dat jullie Allah niet iets vragen en dat Hij jullie smeekbede vervolgens beantwoord.” (Sahieh Aboe Dawoed)

De Boodschapper (sallallaahu ‘alayhi wa sallam) zei: “Drie soorten dua worden ongetwijfeld verleend: een dua van de ouders voor zijn kinderen, dua van een vastende, en dua van de reiziger.” (Aboe Dawoed) En in Ahmed en Tirmizi: "een dua van de ouders tegen zijn kinderen."

Toen mijn vader boos was ging ik slapen. Dit was om 1 uur 's nachts gebeurd. Mijn vader stond op voor Salaat al Fajr en maakte mij wakker zodat ik het gebed ging verrichten. Ik bad nooit, maar mijn vader deed zijn plicht om mij te waarschuwen en tot het goede op te roepen. Hij maakte mij dus wakker en ik stond op, deed alsof ik woedoe aan het verrichten was en wachtte totdat mijn vader naar de moskee ging. Toen hij weg was ging ik weer slapen zonder het gebed verricht te hebben. 'S morgens moest ik naar school en daar aangekomen zag ik mijn slechte vrienden. En een van de grootste factoren die mij te gronde hebben gericht zijn mijn slechte vrienden. Ze hadden veel slechte invloed op mij.

De Profeet heeft gezegd: "Iemand is geneigd het geloof van zijn vriend te volgen. Een ieder van jullie moet dus uitkijken wie hij bevriend." (Aboe Dawoud)

Het opzienbarende van dit verhaal was dat mijn moeder een droom over mij had gedroomd toen ik 5 jaar oud was. Ze zag een vrouw in haar droom die de hele tijd haar zoon aan het bekijken was. Toen vroeg mijn moeder: "Waarom kijk je zo naar mijn zoon?" De vrouw antwoordde: "Jouw zoon Abdoellah zal op zijn 18e sterven, kijk dus uit!" Ze bleef heel erg ongerust totdat ik 19 werd. Ze zei: "Alhamdoelilah dat er niets is gebeurd" Twee dagen later gebeurde het ongeluk.

We verlieten de school en begaven ons naar het strand in Jada. Het zoute water irriteerde ons. We wilden naar een zwembad gaan om ons te wassen van het zout. We gingen naar het zwembad en zagen dat ie gesloten was. Maar we wilden persé zwemmen. Ik had een idee: Laten we over het hek springen. We klommen erover heen en er was niemand van het zwembadpersoneel aanwezig. We konden ook teruggaan, maar let goed op: Een mens kan nooit vluchten van het lot van Allah! Datgene wat Allah beveelde moest gebeuren!

In het zwembad was een plank aanwezig. Ik beklom de trappen van de plank om te duiken. Mijn vrienden waren het gewend van mij dat ik dook en 3 minuten onder water bleef om hen uit te dagen. Dus als ik dook en lang onder water bleef, lieten ze mij lang onder water en keken zij niet naar mij, omdat ze wisten dat ik gewoon onder water bleef (voor de lol). Dus ik sprong van de hoge plank en dook naar beneden terwijl mijn vrienden druk bezig waren en viel op de rand van het bad. Al mijn botten in mijn nek braken op dat moment. Ik was dus voor altijd verlamd! Ik bleef 6 minuten onder water! Ik kon dus helemaal niet meer bewegen. Ik hield mijn adem al 6 minuten in. Ik voelde alles en ik was gewoon wakker. Ik voelde een ondraaglijke pijn, elke bot voelde ik breken en ik hoorde al mijn botjes terwijl ze braken. Iemand zwom langs mij en ik wilde mijn hand uitsteken zodat hij mij boven water kon halen, maar ik kon niets van mijn lichaam bewegen. In die 6 minuten zag ik mijn leven voor mij: zonden, ongehoorzaamheid aan de ouders, het niet verrichten van het gebed etc. Dit was de eerste keer dat ik angst voor de dood kreeg. Ik begon uit te ademen zodat mijn vrienden water zagen bewegen (bubbels), maar niemand merkte iets op. Ook al zag ik al mijn slechte daden voor mij, ik herinnerde één goede daad die ik vaak verrichte. Ik kwam altijd langs een oude vrouw die ik altijd wat geld als sadaqa gaf. Dus toen ik eraan dacht had ik veel hoop dat Allah mij zou redden door mijn goed gedrag tegenover deze vrouw.

Subhan Allah op dezelfde dag wilde mijn broertje mee zwemmen met ons. Ik wilde dat eerst niet, maar na lang gezeur mocht mijn broertje toch mee. Mijn broertje was degene die mij uit het water haalde. Hij voelde iets raars en vroeg zich af wat ik zo lang onder water deed. Mijn vrienden haalden mij uit het water. Ze wilden mij redden door middel mond beademing en maakten mijn nek nog erger dan het was. Ze brachten mij naar het ziekenhuis. In het ziekenhuis zei ik: "Ik ben verlamd." Tegen mijn broertje zei ik: "Bericht mijn vader en vertel niets aan mijn moeder." Mijn vader hoorde dat mijn nek was gebroken en haastte zich naar mij. Hij zei: "Het spijt me, mijn zoon. Ik had nooit gedacht dat die dua uit zou komen, ik had niets bedoeld." Ik antwoordde: "Het spijt mij, vader."

Daarna raakte ik in coma en mijn longen begonnen steeds slechter te werken door de grote hoeveelheid water dat mijn longen bereikte. Ik kon daarna niet meer praten en bewegen. Ik kon dus helemaal niet praten. Ik kon zelfs niet aangeven dat ik me niet lekker voelde, dat ik pijn had, dat ik naar het toilet moest, dat ik honger had, dat ik dorst had etc. Ze begonnen water uit mijn longen te zuigen en ik kon niet eens zeggen dat ik pijn had. Daarna kreeg ik een zeer zware operatie waarbij de overlevingskans 5% was. Ik kreeg 32 hechtingen/gaten in mijn buik en de artsen vertelden mijn vader dat ik waarschijnlijk zou sterven. Maar de operatie slaagde.

De vrager vraagt Abdoellah over zijn slechte vrienden. Abdoellah antwoordde: Toen ik naar het ziekenhuis ging verbraken ze hun contact met mij en bezochten mij géén enkele keer!

Ik verbleef 4 jaar in het ziekenhuis en ik kon geen een lichaamsdeel bewegen. Na negen maanden kon ik weer praten. Dat luchtte heel erg op, want ik kon vertellen wat ik nodig had. Allah heeft mij een zeer grote gunst gegeven: Mijn moeder! Ze zorgde de hele tijd voor mij en kon in één nacht meer dan 20 keer opstaan om mij te drinken te geven, vliegjes weg te jagen die op mijn gezicht kwamen, mij in een andere houding laten liggen etc. Ze stond 24 uur per dag klaar voor mij. Ik kon 14 jaar niet eens mijn vinger gebruiken om te krabben! Veertien jaar verzorgde mijn moeder mij. Mijn vader gaf alleen al een half miljoen riyaal uit voor de operaties.

De vrager vraagt Abdoellah: Wat is de balsem (geneesmiddel) die jou leven heeft veranderd? Wat heeft ervoor gezorgd dat jij een uitnodiger tot Allah bent? Abdoellah antwoord: De geneesmiddel is imaan. Allah heeft mij begunstigd met een neef die praktiserend was. Hij nam elke keer vrome mensen met zich mee, omdat hij medelijden met mij had. Zij werden geraakt door mijn verhaal en ik werd geraakt door hun woorden (over het geloof). De imaan wortelde zich in mijn hart en ik begon liggend te bidden. Zijn moeder deed woedoe bij hem of tayamoem als er geen water was. Ik begon met mijn ogen te bidden en bewegen.

De vrager vraagt Abdoellah om de mensen een naseeha te geven.

Abdoellah: Mijn naseeha tot de mensen is om nooit achteloos te zijn in het bezoeken van de zieken, want de zieken hebben je echt nodig. Een zieke heeft een gebroken hart en iedere mooie dingen die je vertelt, maakt zijn gevoelens beter. Als hij goede mensen ziet, dan voelt hij zich goed. Als zij hem het leven na de dood herinneren, dan krijgt hij veel hoop.

Toen die jongeren mij kwamen bezoeken herinnerden wij Allah. Ik kreeg veel imaan in mijn hart en ik vroeg hen mij mee te nemen naar elke plek om mijn verhaal aan mensen te vertellen. Ik ging naar lezingen, conferenties en bijeenkomsten en daar vertelde ik mijn verhaal zodat de mensen lering trekken uit mijn verhaal en tevreden zijn met wat Allah ons heeft gegeven.

Mahmoud Al Masry zegt: En jij broeder? Wat heb jij voor Allah gedaan? Wat voor da3wa heb jij gedaan? Een man die niet kan bewegen. Zijn gezicht kan niet eens bewegen, alleen zijn tong die de hele wereld reist om da3wa te doen en zijn verhaal te vertellen. Wat heb jij echt bereikt? Op De dag des Oordeels als jullie naast elkaar komen te staan: Jij als een gezonde man die alles kan en hij als iemand die verlamd was dan zie je dat hij meer heeft bereikt dan jij hebt bereikt terwijl jij gezond bent! Wat houdt jou weg van het uitnodigen tot Allah? Nee sommige mensen gebruiken hun energie om te luisteren naar de geleerden van de islaam om hen te bekritiseren en over hen te praten. Houd je bezig, broeder, met het uitnodigen tot Allah! Moge Allah ons beschermen.

Toen ik mijn verhaal vertelde, begonnen de sjoejoeg mij aan te moedigen. Een van de mooiste dingen die Abdoellah zei tijdens zijn preek was: O Jongeren, Allah heeft mij 4 keer van de dood gered zodat ik uitnodig tot Allah en de soennah van de Profeet salalahoe 3elejhie wa salam. Hij zei ook nog een paar mooie en indrukwekkende woorden. Hij zei: Jullie hebben vaak verhalen gehoord van mensen die berouw hebben getoond en die niets hebben verloren (ze zijn alleen van situatie veranderd), maar ik heb nadat ik alles had verloren berouw getoond.

Er was een vrome man en hij had geen handen en geen benen ook was hij blind. Hij had alleen een lichaam en een tong. Hij had de gewoonte om te glimlachen en naar de hemel te kijken zeggend: Alhamdoelilah alazie 3afani mima ibtala bihi katieran min al naas. Lof aan Allah Die mij heeft gespaard met datgene waarmee Hij velen van de mensen heeft getroffen. Een man passeerde en vroeg hem: Wat heeft Hij jou gespaard? Je hebt immers geen voeten, geen handen etc. De man zei: Hij heeft mij behoed voor al shirk en mij de Tawheed geschonken terwijl velen shirk begaan terwijl ze gezond zijn!

Abdoellah vraagt aan de jongeren: Hoe vaak heb jij de gunsten van Allah herinnerd en Allah gedankt? Heb jij Allah gedankt voor elk moment dat jij kunt zien? Heb jij Allah wel eens gedankt terwijl jij quraan luistert om die gunsten van hem (het luisteren etc.) O jongeren, gedenk en bedank Allah.Ik kon 14 jaar helemaal niets van mijn lichaam bewegen!

Het mooie van Abdoellah is dat hij altijd bezoek krijgt in zijn huis van geliefden. Ondanks alle beproevingen is hij een zeer tevreden en vrolijke man. Hij is tevreden met het lot van Allah. Hij zegt: Geluk ligt in de handen van Allah en je zult het niet vinden behalve bij het om hulp vragen bij Allah.

Ze vragen Abdoellah: Door wat ben jij zo geduldig gebleven? Wat heeft jou 14 jaar zo geduldig gemaakt?

Mahmoud Al Masry zegt: Zou jij het aankunnen om één dag verlamd te zijn? Ik zou het eerlijk gezegd niet aankunnen! Wallahi het is mogelijk dat je er psychisch door wordt! Stel je voor dat je niet eens een vlieg weg kunt jagen, omdat je verlamd bent? Stel je voor: Hoe vaak staat zijn moeder op? Stel je zijn schaamte voor als ze hem zelfs moeten helpen om naar het toilet te gaan? Stel je zijn moeite om te eten voor? Stel je voor, stel je voor…

Abdoellah antwoordde met een Ayaah en een hadith

De Ayaah is : "Degenen die geduld hebben zullen rijkelijk beloond worden, zonder berekeningen"

En de Hadith is: "Hoe wonderbaarlijk is de zaak van een gelovige! Alles wat hem overkomt is goed, en dit geldt alleen voor de gelovige. Als hem iets goeds overkomt, is hij hiervoor dankbaar, en dit is goed voor hem. Als hem iets slechts overkomt, draagt hij dit met geduld, en dit is goed voor hem.”

En als laatst vroegen ze hem:

Wat zijn jou drie wensen/dromen?

Mahmoud al Masry: Zelfs een persoon die een hart van steen heeft, zal huilen als hij zijn wensen heeft gehoord.

Abdoellah antwoordde:

1 Ik hoop dat Allah mij weer laat bewegen en dat ik daarna sujuud verricht en niet opsta totdat Malak al Mawt mij komt ophalen.

2 Ik hoop dat Allah mij laat bewegen en dat ik de Quraan kan vastpakken en het zelf kan lezen en kan bladeren.

3 Ik hoop dat Allah mij laat bewegen en dat ik mijn moeder kan omhelzen die mij jaren heeft geholpen.

Dit was het prachtige verhaal van Abdoellah! Ik wil dat jullie even stilstaan bij zijn wensen! Wie van ons bidt? Wie van ons is zo blij als hij sudjuud doet? Hoeveel mensen bidden niet? Wie van ons leest de quraan uit? Wie van ons leest de quraan soms? Wie leest het helemaal nooit? En behandel jij je moeder goed? Omhels jij haar weleens? Ga vandaag en omhels je moeder en help haar voor het te laat is…