Ik vraag me af of de vastende persoon na de Ramadan gebleven is zoals hij tijdens de Ramadan was, of is hij "als zij die haar garen weer opsplitst nadat zij het stevig gesponnen had" {QS 16:92}? Ik vraag me af of degene die tijdens de Ramadan vastte, Qoraan reciteerde en las, spendeerde in liefdadigheid, 's nachts bad en du'a verrichtte, dit ook na de Ramadan zal doen, of zal hij een ander pad volgen, ik bedoel het pad van de Shaytaan, zodat hij zonden begaat en dingen doet die de Meest Barmhartige, Meest Genadevolle, ontstemmen?

Als een moslim het geduld bewaart om na de Ramadan goede daden te verrichten, dan is dit een teken dat zijn vasten geaccepteerd is door zijn Heer, de Grootmoedigste, de Verlener van zegeningen. Als hij er niet in slaagt om na de Ramadan goede daden te verrichten, en hij de weg van de Shaytaan volgt, dan is dit een teken van vernedering, gebrekkigheid, lage status en beroofd zijn van de hulp van Allah, zoals al-Hassan al-Basri heeft gezegd: "Zij waren niet meer belangrijk voor Allah, dus begingen zij zonden. Als zij iets betekend hadden voor Hem, dan zou Hij hen beschermd hebben." Wanneer iemand onbelangrijk wordt voor Allah, zal Allah hem niet langer eren. Allah (soubhanahoe wata'ala) zegt:

"En wie er door Allah vernederd wordt: voor hem zijn er dan geen eerbewijzers." {QS 22:18}

Het is verbazingwekkend dat je tijdens de Ramadan sommige mensen ziet die vasten en 's nachts bidden en uitgeven in liefdadigheid en de Heer der Werelden vereren, en zodra de maand ten einde komt, verandert hun aard volledig en krijgen ze een slechte houding tegenover hun Heer. Je ziet dus dat ze hun gebed verwaarlozen en goede daden vermijden, ze begaan zonden en zijn op vele manieren ongehoorzaam aan Allah, ze blijven weg van gehoorzaamheid aan Allah, de Heerser, de Heilige, Degene die vrij is van alle tekortkomingen.

Bij Allah, hoe vreselijk is het wanneer mensen Allah alleen in de Ramadan erkennen.

De moslim zou van de Ramadan een kans moeten maken om een nieuwe bladzijde om te slaan door berouw te tonen, zich tot Allah te richten, te volharden in het aanbidden van Allah en zich altijd bewust te zijn van het feit dat Allah elke minuut van elk uur toekijkt. Na de Ramadan zou de moslim dus gehoorzaam moeten blijven aan Allah en zonden en slechte handelingen moeten vermijden, als voortzetting van hoe hij tijdens de Ramadan was en de dingen die hij toen deed om dichter bij de Heer van de schepping te komen.

Allah (soubhanahoe wata'ala) zegt:

"En verricht de salaat aan het begin en het einde van de dag en aan het begin van de avond. Voorwaar, de goede daden wissen de slechte daden uit. Dat is een onderricht voor degenen die zich laten onderrichten." {QS 11:114}

De Profeet (salla Allahoe 'alayhi wasallam) heeft gezegd: "Volg een slechte daad op met een goede daad want deze zal het uitwissen, en heb een goede houding en goede manieren tegenover de mensen." [al-Tirmidhi]

Het doel waarvoor Allah iedereen geschapen heeft, was ongetwijfeld om Hem alleen te aanbidden, zonder partner of deelgenoot. Dit is het ultieme en hoogste doel; het verkrijgen van 'oeboediyyah (een dienaar van Allah zijn in de meest ware en volledige betekenis). Dit werd op de mooiste manier bereikt tijdens de Ramadan, toen we de mensen in groepen en individueel naar de huizen van Allah zagen gaan, en we zagen hen ernaar streven om de verplichte gebeden op tijd uit te voeren en om liefdadigheid te geven, concurrerend met elkaar in het verrichten van goede daden. "En laten de wedijveraars hierom dan wedijveren" {QS 83:26} opdat zij beloond zullen worden insha'Allah. Dan rest het geval van "degenen die Allah versterkt met het standvastige woord in deze wereld en in het Hiernamaals" {QS 14:27}. Allah zegt:

"Tot Hem stijgt het goede woord op, en de goede daad verheft dit (woord). En degenen die kwade plannen beramen: voor hen is er een harde bestraffing, en de list van diegenen is mislukt." {QS 35:10}

Goede daden zijn ongetwijfeld onder de daden die een persoon ten alle tijden dichter bij Allah brengen, en de Heer van de Ramadan is ook de Heer van Djoemaada en Sha'baan en Dhoe'l Hidjah en Moeharram en Saffar en alle andere maanden. De aanbidding die Allah ons opgelegd heeft, omvat vijf zuilen waarvan het vasten er één is, die een vastgestelde periode duurt die tot een einde is gekomen. Maar er blijven andere zuilen over waarvoor we verantwoordelijk zijn tegenover Allah: hadj, het gebed en zakaat. We moeten deze plichten uitvoeren op de manier die Allah tevreden stemt, en we moeten ernaar streven om het doel waarvoor we geschapen zijn te vervullen. Allah zegt:

"En Ik heb de Djinn's en de mens slechts geschapen om Mij te dienen." {QS 51:56}

De Profeet (salla Allahoe 'alayhi wasallam) leerde zijn metgezellen om te concurreren in goede daden en hij legde uit dat de liefdadigheid die een persoon geeft wanneer hij niet geneigd is om dat te doen en wanneer hij in goede gezondheid is maar armoede vreest, zwaarder zal wegen bij Allah op de weegschaal van goede daden, terwijl degene die het uitstelt en wanneer hij ziek wordt, hier en daar aan liefdadigheid begint te geven uit vrees dat zijn goede daden afgewezen zullen worden, het gevaar loopt dat zijn liefdadigheid niet geaccepteerd zal worden. Allah zegt:

"Voorwaar, Allah aanvaardt slechts het berouw van degenen die het slechte uit onwetendheid bedrijven en vervolgens snel berouwvol zijn. Zij zijn degenen wan wie Allah het berouw aanvaardt en Allah is Alwetend, Alwijs. En er is geen (aanvaaring van het) berouw voor degenen die het slechte bedrijven totdat één van hen de dood nabij is, (en dan) zegt: 'Voorwaar, nu heb ik berouw.' En ook niet voor degenen die ongelovig sterven. Zij zijn degenen voor wie Wij een pijnlijke bestraffing voorbereid hebben." {QS 4:17-18}

De vrome en oprechte gelovige zou Allah moeten vrezen en ernaar moeten streven om Allah te allen tijde te gehoorzamen, volhardend in zijn taqwa en altijd strevend om het goede te doen, anderen uit te nodigen tot Allah, het goede te gebieden en het slechte te verbieden. De dagen en nachten van de gelovige in deze wereld zijn pakhuizen, dus laat hem zien wat hij er in op kan slaan. Als hij er goede dingen in opslaat, zal dit op de Dag der Opstanding in zijn voordeel getuigen voor zijn Heer; als het tegenovergestelde het geval is, dan zal het een ramp voor hem zijn. We vragen Allah om ons en jullie te redden van dat verlies.

De geleerden hebben gezegd:

Onder de tekenen van aanvaarding (van goede daden) is dat Allah een hasanah (goede daad) op laat volgen door een andere, want de hasanah zegt: "Mijn zuster, mijn zuster!" En de sayyi'ah (slechte daad) zegt ook: "Mijn zuster, mijn zuster!" Als Allah de Ramadan van een persoon geaccepteerd heeft en hij van deze periode van (spirituele) training geprofiteerd heeft en standvastig is gebleven in het gehoorzamen van Allah, dan heeft hij zich aangesloten bij de karavaan van degenen die standvastig zijn gebleven en geantwoord hebben aan Allah. Allah zegt:

"Voorwaar, degenen die zeggen: 'Onze Heer is Allah,' en die vervolgens standvastig zijn: over hen zullen de Engelen neerdalen (en zeggen:) 'Weest niet bevreesd en niet treurig, en weest verheugd met het Paradijs dat aan jullie is beloofd. Wij zijn jullie helpers tijdens het wereldse leven en in het Hiernamaals en voor jullie is daarin wat jullie verlangen en voor jullie is daarin wat jullie vragen.'" {QS 41:30-31}

"En wie Allah tot Beschermer neemt en Zijn Boodschapper en degenen die gelovig zijn: voorwaar, de groep (volgelingen) van Allah is overwinnaar." {QS 5:56}

"Voorwaar, degenen die zeggen: 'Onze Heer is Allah,' en die vervolgens standvastig zijn: er zal geen vrees over hen komen en zij zullen niet treuren." {QS 46:13}

Dit standvastig zijn zou voort moeten duren van de ene Ramadan tot de volgende, want de Profeet (salla Allahoe 'alayhi wasallam) heeft gezegd: "Van het ene gebed tot het volgende, van de ene Ramadan tot de volgende, van de ene Hadj tot de volgende, dit vereffent wat (aan zonden) begaan is van de ene tot de volgende, zolang je de grote zonden vermijdt." [Moslim]

En Allah zegt:

"Indien jullie grote zonden, die verboden zijn, vermijden zullen Wij jullie fouten uitwissen en zullen Wij jullie naar een eervolle plaats (het Paradijs) leiden." {QS 4:31}

Vanaf het moment dat de gelovige de vroegste leeftijd van beoordelingsvermogen bereikt, totdat hij zijn laatste adem uitblaast, zou hij zich aan moeten sluiten bij de karavaan van degenen die standvastig zijn en aan boord moeten gaan van het schip van verlossing. Hij zou in de schaduw van "Laa ilaaha illa Allah" moeten blijven, genietend van de zegeningen van Allah. Deze religie is de waarheid en de manier waarop we dit standvastig aanhangen tijdens de Ramadan, is datgene waar Allah ons mee eert zodat we qiyaam blijven bidden en Hem blijven aanbidden na de maand van de Ramadan. Vergeet niet dat Allah jou gezegend heeft met i'tikaaf, het geven van liefdadigheid, het vasten en doe'a die geaccepteerd zijn. Vergeet niet om voor deze goede daden en deze steun van Allah te zorgen, en laat hen niet uitgewist worden door slechte daden. Streef er dus naar om goedheid en geluk op jouw weg te zaaien en om degenen die standvastig blijven (in de Islaam) gezelschap te houden en om Allah en Zijn Boodschapper en het Huis van het Hiernamaals na te streven, waar tegen jou gezegd zal worden: Ontvang blijde tijdingen van het Paradijs zo wijd als de hemelen en de aarde, voorbereid voor de godvrezende, omdat je geantwoord hebt aan de oproep van Allah: "O zoeker van het goede, ga door, want Allah heeft een aantal mensen die gered zullen worden van de Hel, en O zoeker van het kwaad, houd op." En je hebt geantwoord aan de woorden van de Profeet (salla Allahoe 'alayhi wasallam): "Degene die 's nachts bidt tijdens de Ramadan vanuit geloof en hopend op een beloning, zijn voorgaande zonden zullen worden vergeven. En degene die 's nachts bidt tijdens Laylatoel Qadr uit geloof en hopend op een beloning, zijn voorgaande zonden zullen worden vergeven." [al-Boekharie en Moslim]

Ik vraag Allah die ons en jullie heeft gezegend met het vasten, i'tikaaf, oemrah en liefdadigheid om ons te zegenen met leiding, godvrezendheid en aanvaarding van onze goede daden. Moge Hij ons helpen om te volharden in het verrichten van goede daden en om standvastig te blijven want volharding in het verrichten van goede daden is één van de beste manieren om dichter bij Allah te komen. Toen een man bij de Profeet (salla Allahoe 'alayhi wasallam) kwam en zei: "Adviseer mij," zei hij: "Zeg: 'Ik geloof in Allah,' en blijf standvastig." [Overeengekomen]

Volgens een andere overlevering zei hij: "Zeg: 'Ik geloof in Allah,' en blijf dan standvastig." (De man) zei: "O Boodschapper van Allah, alle mensen zeggen dat." Hij zei: "Sommige mensen die voor jou kwamen, zeiden dat, maar zei bleven niet standvastig." [Ahmad] De gelovigen moeten dus standvastig blijven in het gehoorzamen van Allah:

"Allah versterkt (het geloof van) degenen die geloven met de standvastige uitspraak tijdens het wereldse leven en in het Hienamaals; en Allah laat de onrechtplegers dwalen en Allah doet wat Hij wil." {QS 14:27}

Degene die standvastig is in het gehoorzamen van Allah, is degene wiens doe'a beantwoord zullen worden, de doe'a die hij meer dan vijfentwintig keer per dag herhaalt: "Leid ons op het rechte pad" wat we in al-Fatihah zeggen. Hoe komt het dat we zeggen en sterk geloven dat als we standvastig blijven, Allah ons zal vergeven, maar we te lui zijn om dat in de praktijk toe te passen? We zouden Allah moeten vrezen en dit in daad, gedachte en woord moeten toepassen. We zouden moeten streven op de weg van "ihdinaa al-siraat al-moestaqeem (Leid ons op het rechte pad)" en we zouden de route van "iyaaka na'boedoe wa iyyaaka nasta'een (U alleen aanbidden wij en U alleen smeken wij om hulp)" moeten afleggen, in de schaduw van "ihdinaa al-siraat al-moestaqeem (Leid ons op het rechte pad)", volgens de route die ons zal leiden tot het Paradijs met de wijdte van de hemelen en de aarde, waarvan "Laa ilaaha illa Allah" de sleutel is. Ik vraag Allah om ons en jullie een goed einde te schenken.

Na de Ramadan zijn de mensen in verschillende soorten verdeeld, waarvan ik de twee belangrijkste hier zal beschrijven. Het eerste soort zijn degenen die je in de Ramadan zich hard ziet inspannen in aanbidding. Je ziet ze nooit maar ze knielen of staan in het gebed, of lezen de Qoraan, of huilen, zozeer dat ze je herinneren aan een aantal aanbidders onder de selef en je voelt zelfs medeleven voor hen vanwege de intensiteit van hun inspanningen en streven. Maar de maand is nauwelijks beëindigd of ze vallen weer terug in achteloosheid en het begaan van zonden alsof ze gevangen waren van die aanbidding, dus richten ze hun aandacht op hun verlangens en worden achteloos en begaan zonden waarvan ze denken dat het hun leed en verdriet weg zal nemen. Maar deze arme mensen vergeten dat zonde de oorzaak van de ondergang is, want zonden zijn als oorlogswonden waarvan er één fataal kan blijken te zijn.

Nadat ze deze gehele maand hebben doorgebracht met geloof, Qoraan (lezen) en andere handelingen van aanbidding, vallen deze mensen terug, Laa hawla wa laa qoewwata illa Billaah (er is geen macht en geen kracht buiten dat van Allah). Dit zijn de incidentele aanbidders die Allah alleen erkennen bij bepaalde gebeurtenissen of in tijden van moeilijkheden en leed en daarna is er geen gehoorzaamheid of aanbidding meer. Wat een slechte gewoonte is dat.

"De aanbidder bad voor iets wat hij wilde en toen de zaak geklaard was, bad hij noch vastte hij." [Arabische poëzie]

Ik vraag me af wat het nut is van het aanbidden van een hele maand als dat opgevolgd wordt door een terugkeer tot oneerbare manieren.

De tweede soort zijn degenen die pijn voelen bij het vertrek van de Ramadan omdat ze de zoetheid geproefd hebben van het veilig zijn voor zonden en de bitterheid van geduld was onbelangrijk geworden voor hen omdat ze de ware aard van hun zwakheid ontdekten en de behoefte aan hun Meester (Allah) en hun behoefte om Hem te gehoorzamen. Ze hebben gevast naar de ware betekenis van het vasten en ze stonden 's nachts uit liefde in het gebed, dus toen ze de Ramadan vaarwel zeiden, stroomden hun tranen en waren hun harten gebroken. Degenen onder hen die belast waren met zonden, hoopten van zonden bevrijd te worden en vrijgesproken te worden van de Hel en om zich aan te sluiten bij de karavaan van degenen die aanvaard zijn. Vraag jezelf af tot welke van deze twee groepen jij behoort.

Bij Allah, "zijn zij gelijk? Alle lof is voor Allah. Welnee, de meesten van hen weten (het) niet." {QS 16:75}

"Zeg: 'Een ieder handelt naar zijn geaardheid...'" {QS 17:84}

De moefassireen hebben over deze aya gezegd: elke persoon handelt op zijn eigen manier of volgens het karakter dat hij gewend is. Dit is een veroordeling voor de kaafir en een lofprijzing voor de gelovige.

Je moet weten dat de meest geliefde daden bij Allah de aanhoudende daden zijn, zelfs als ze klein zijn. De Boodschapper van Allah (salla Allahoe 'alayhi wasallam) heeft gezegd: "O mensen, je moet zoveel goede daden verrichten als je kunt, want Allah wordt niet moe voordat jullie moe worden. De meest geliefde daden bij Allah zijn de aanhoudende daden, zelfs als ze klein zijn. Wanneer de familieleden van Mohammed (salla Allahoe 'alayhi wasallam) iets deden, dan volhardden zij in het doen daarvan." [Moslim]

De handelingen van aanbidding die voorgeschreven zijn in de Islaam, zijn gebaseerd op bepaalde voorwaarden die vervuld moeten worden, zoals het gedenken van Allah, hadj en oemrah en de vrijwillige handelingen daarbij, gebieden wat goed is en verbieden wat slecht is, het zoeken van kennis, djihaad en andere goede daden. Streef er dus naar om onophoudelijk te aanbidden volgens jouw kunnen.

Moge Allah onze Profeet Mohammed en zijn familie en metgezellen zegenen en hen vrede schenken.